مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناورینشریه صنعت و دانشگاه2717-044618672025921A Comparative Study of Independent Podcast Design Methods (Private Sector) and Radio Program Podcastsمطالعه تطبیقی شیوه های طراحی پادکست های آزاد (بخش خصوصی) با پادکست های برنامه های رادیویی126faمنصوره قنبرآبادیکارشناسی ارشد تهیه کنندگی رادیو، تهران، ایرانhttps://orcid.org/0000-0000-0000-0000محمداخگریدانشیار، دانشگاه صدا و سیما، تهران، ایرانhttps://orcid.org/0000-0000-0000-0000زهراصفاییاناستادیار، دانشگاه صدا و سیما، تهران، ایرانhttps://orcid.org/0000-0000-0000-0000202562<p style="text-align: left;"> Podcasting, as an emerging medium, has transformed the auditory landscape with an independent and creative approach. Independent podcast producers, unconstrained by the organizational and structural limitations that radio producers face, engage in content creation and distribution freely. Despite the higher technical quality of radio program podcasts, independent podcasts on platforms such as Castbox have significantly higher rates of sharing and listenership.<br /> This situation raises critical questions: how have podcasts with more limited technical resources managed to attract larger audiences? And what are the key differences in production methods between independent podcasts and those based on radio programming?</p>
<p style="text-align: left;">This study adopts a qualitative approach using content analysis and semi-structured interviews to explore these differences. The research population includes podcasts published on Castbox, a platform with a significant share of podcast listeners in Iran. A purposive sampling strategy was used, and data were collected through interviews with 22 producers of both types of podcasts.<br /> The findings reveal that independent podcasts perform more creatively in topic selection, writing style, narrative form, and establishing a close relationship with the audience. On the other hand, radio-based podcasts demonstrate relatively higher technical quality and more professional use of audio elements</p><p>پادکست به‌عنوان رسانه‌ای نوظهور، فضای شنیداری را با رویکردی مستقل و خلاقانه متحول کرده است. تولیدکنندگان پادکست‌های آزاد، بدون محدودیت‌های سازمانی و ساختاری که برنامه‌سازان رادیویی با آن مواجه‌اند، به تولید و انتشار محتوا می‌پردازند. با وجود کیفیت فنی بالاتر درپادکست های برنامه‌های رادیویی، آمار اشتراک‌گذاری و شنیده‌شدن پادکست‌های آزاد در پلتفرم‌هایی نظیر کست‌باکس به‌مراتب بالاتر است. این امر پرسش‌هایی را مطرح می‌سازد؛ از جمله اینکه چگونه پادکست‌هایی با امکانات فنی محدودتر، توانسته‌اند مخاطبان بیشتری جذب کنند؟ و تفاوت‌های شیوه‌های تولید در پادکست های آزاد و پادکست­های رادیویی چیست؟</p>
<p>این پژوهش با رویکرد کیفی و با بهره‌گیری از روش تحلیل محتوا و ابزار گفت‌وگو، به بررسی تطبیقی میان شیوه‌های تولید در پادکست‌های آزاد و پادکست‌های رادیویی پرداخته است. جامعه تحقیق، شامل پادکست‌های بارگذاری‌شده در پلتفرم کست‌باکس است که سهم قابل‌توجهی از مخاطبان را در مقایسه با دیگر پلتفرم‌های پادکست به خود اختصاص داده است. نمونه‌گیری به‌صورت هدفمند انجام شده و داده‌ها از طریق گفت‌وگو با ۲۲ نفر از تولیدکنندگان دو نوع پادکست گردآوری شده است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد پادکست‌های آزاد در انتخاب موضوع، شیوه نگارش، فرم بیانی، و نوع ارتباط صمیمانه با مخاطب، عملکرد خلاقانه‌تری داشته‌اند؛ در حالی‌که پادکست‌های رادیویی در بهره‌گیری از عناصر صوتی و کیفیت فنی تولید، برتری نسبی داشته‌اند.</p>http://jiu.ir/en/Article/Download/50473مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناورینشریه صنعت و دانشگاه2717-044618672025921From Inception to Decline: A Phenomenological Analysis of the Reasons Behind the Failure of Iranian Startupsاز ایده تا افول: تحلیل پدیدارشناسانه از دلایل شکست استارتآپهای ایرانی2754faجواد پورکریمیدانشیار، مدیریت آموزشی، گروه مدیریت و برنامهریزی آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران،، ایران. 0000000245999087زهراترابیدانشجوی کارشناسی ارشد، رشته برنامهریزی آموزشی، گروه مدیریت و برنامهریزی آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، ایران0009-0003-5287-3663 احمد کیخاپژوهشگر پسادکتری، اقتصاد آموزش عالی، پژوهشکده سیاستگذاری، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران.0000-0002-3925-1339202564<p style="text-align: left;"><strong>Introduction:</strong> Given the critical role of start-ups in economic growth, employment generation, and innovation, a systematic investigation into the causes of their failure is essential for enhancing the resilience of the entrepreneurial ecosystem. The failure of start-ups is not limited to financial loss but also entails a waste of human capital, weakened public trust in entrepreneurship, and reduced dynamism in knowledge-based economies. This study seeks to identify and deeply analyze the factors contributing to the failure of Iranian start-ups.</p>
<p style="text-align: left;"><strong>Methodology:</strong> This research employs a qualitative approach and uses phenomenological methodology to gain insights into lived experiences. The study sample includes 22 participants selected through purposive sampling, comprising eight university faculty members, ten start-up founders based in the University of Tehran’s Science and Technology Park, and four business start-up consultants. Data were collected via semi-structured interviews and analyzed using thematic analysis and Colaizzi’s coding technique.</p>
<p style="text-align: left;"><strong>Findings:</strong> A total of 186 codes were extracted, categorized into eight subthemes and two main themes: micro-level (internal) and macro-level (external) factors. At the micro level, personal attributes, weak ideation, and team-related issues were key. At the macro level, ineffective academic training, regulatory shortcomings, underperformance of support institutions, sociocultural constraints, and governance challenges were identified.</p>
<p style="text-align: left;"><strong>Conclusion/Implications:</strong> Start-up failure results from the complex interaction of individual, organizational, and systemic factors. The findings provide a foundation for policy reform, educational enhancement, and support systems to reduce failure rates and strengthen Iran’s entrepreneurial ecosystem</p><p style="text-align: justify;"><strong>مقدمه</strong><em>:</em> با توجه به نقش کلیدی استارت‌آپ‌ها در رشد اقتصادی، اشتغال‌زایی و توسعه نوآوری، تحلیل نظام‌مند علل شکست این کسب‌وکارهای نوپا برای بهبود تاب‌آوری اکوسیستم کارآفرینی ضروری است. شکست استارت‌آپ‌ها صرفاً به معنای از بین رفتن منابع مالی نیست، بلکه پیامدهایی چون تضعیف سرمایه انسانی و کاهش اعتماد عمومی به کارآفرینی را نیز به همراه دارد. این پژوهش با هدف شناسایی عوامل مؤثر بر شکست استارت‌آپ‌های ایرانی طراحی شده است<em>.</em></p>
<p style="text-align: justify;"><strong>روش‌شناسی</strong><strong><em>:</em></strong> مطالعه حاضر از رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی بهره گرفته و داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۲۲ نفر از فعالان زیست‌بوم کارآفرینی (شامل اعضای هیئت علمی، بنیان‌گذاران استارت‌آپ‌ها و مشاوران کسب‌وکار) گردآوری شده است. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش تحلیل تم و کدگذاری کلایزی در چند مرحله انجام شد<em>.</em></p>
<p style="text-align: justify;"><strong>یافته‌ها</strong>: از داده‌ها ۱۸۶ مفهوم استخراج و در قالب ۸ زیرمقوله و ۲ مقوله اصلی طبقه‌بندی شدند: عوامل خرد (داخلی) شامل ویژگی‌های فردی، ضعف ایده و مشکلات تیمی؛ و عوامل کلان (خارجی) شامل ناکارآمدی آموزشی، خلأ قانونی، موانع فرهنگی-اجتماعی و مشکلات حکمرانی<em>.</em></p>
<p style="text-align: justify;"><em><strong>نتیجه‌گیری</strong>:</em> شکست استارت‌آپ‌ها حاصل تعامل پیچیده عوامل فردی، نهادی و ساختاری است. این یافته‌ها می‌توانند مبنای اصلاح سیاست‌های حمایتی، بهبود آموزش‌ها و تقویت نهادهای پشتیبان در اکوسیستم کارآفرینی ایران قرار گیرند. پژوهش همچنین مجموعه‌ای از توصیه‌های سیاستی برای کاهش نرخ شکست ارائه می‌دهد.</p>http://jiu.ir/en/Article/Download/50492مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناورینشریه صنعت و دانشگاه2717-044618672025921The Effect of Cyberspace on the Learning of Students’ Social Skills from Teachers’ Perspective (Case Study: Hamoun County)بررسی تأثیر فضای مجازی بر یادگیری مهارت های اجتماعی دانش آموزان از دیدگاه معلمان (مطالعه موردی: شهرستان هامون)5574fa سعید محمدی صادق* استادیار، علوم اجتماعی،گروه علوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران0000-0003-4854-0826حسین ابراهیم زاده آسمیندانشیار برنامه ریزی شهری و منطقهای ،گروه علوم اجتماعی،دانشکده ادبیات و علوم انسانی،دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایرانhttps://orcid.org/0000-0001-5635-4498 فرهاد غلامیاندانشجو دوره کارشناسی ارشد، گروه علوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایرانhttps://orcid.org/0009-0008-6164-4738202573<p style="text-align: left;">This study investigates the impact of cyberspace on the learning of social skills among secondary school students from the perspective of teachers in Hamoun County. Utilizing a descriptive-correlational method, the study surveyed 313 teachers using the Matson Social Skills Questionnaire. Results from Pearson correlation and multiple regression analyses showed a significant positive relationship between cyberspace usage and five components of students’ social skills: appropriate social behavior, avoidance of antisocial behavior, reduced aggression and impulsivity, reduced superiority seeking, and improved peer interaction. These findings highlight the dual potential of cyberspace in enhancing or weakening students’ social development depending on how it is used</p><p style="text-align: justify;"><strong>موضوع این پژوهش بررسی تأثیر فضای مجازی بر یادگیری مهارت­های اجتماعی دانش ­آموزان است. فضای مجازی تاثیرات مثبت و منفی متعددی بر یادگیری مهارت­های اجتماعی دانش ­آموزان دارد. فضای مجازی می­تواند فرصت­ های ارتباط با همسالان در تمام نقاط جهان را در اختیار دانش ­آموز بگذارد و همچنین مهارت­های ارتباطی یا آگاهی اجتماعی را افزایش دهد؛ اما در عین حال تعاملات حضوری را کاهش می­ دهد و خطرات سایبری ایجاد می­ کند.علاوه بر آن</strong> فضای مجازی با فراهم کردن بسترهای گسترده ارتباطی، امکان تقویت مهارت‌های اجتماعی دانشجویان و اساتید دانشگاه را نیزافزایش داده اما در عین حال ممکن است به کاهش تعاملات حضوری و مهارت‌های غیرکلامی منجر شود. بنابراین، استفاده متوازن و آگاهانه از این فضا برای توسعه مهارت‌های اجتماعی ضروری است. <strong> این پژوهش با روش توصیفی که از نوع همبستگی است، سعی دارد این مسائل را در محدوده شهرستان هامون بررسی نماید. </strong>جامعه آماری تحقیق معلمان مقطع متوسطه اول در سال تحصیلی 1403-1404 هستند که تعداد آن­ها طبق آمار 740 نفر می­باشد که با استفاده از جدول مورگان 313 نفر از معلمان به‌عنوان نمونه آماری به روش نمونه­گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. در این تحقیق از پرسشنامه مهارت­های اجتماعی واتسون استفاده شد که در سال 1983 برای سنجش مهارت‌های اجتماعی افراد تدوین گردیده است. این مقیاس، دارای 56 عبارت است که مهارت‌های اجتماعی کودکان را توصیف می‌کند. تحلیل داده­ها از نرم‌افزار SPSS و روش آمار توصیفی و استنباطی در قالب جداول و نمودارها و آزمون­های تی گروه­های وابسته و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. روش تجزیه‌وتحلیل داده­های این پژوهش در سطح توصیفی از فراوانی، درصد، میانگین و انحراف معیار استفاده‌شده و در بخش استنباطی برای بررسی این پژوهش از ضریب همبستگی پیرسون (r) استفاده شد. نتیجه پژوهش نشان می­دهد که ضریب همبستگی بین فضای مجازی و انجام رفتارهای مناسب از سوی دانش­ آموزان، در محاسبه همبستگی پیرسون (440/0=r و 000/0=Sig)، معنادار است. ضریب همبستگی بین فضای مجازی و دوری از رفتارهای غیراجتماعی از سوی دانش ­آموزان، در محاسبه همبستگی پیرسون (491/0=r و 000/0=Sig)، معنادار است. ضریب همبستگی بین فضای مجازی و دوری از پرخاشگری و رفتارهای تکانشی از سوی دانش­آموزان، در محاسبه همبستگی پیرسون (338/0=r و 000/0=Sig) معنادار است. ضریب همبستگی بین فضای مجازی و دوری از برتری­ طلبی از سوی دانش­ آموزان­، در محاسبه همبستگی پیرسون (151/0=r و 014/0=Sig)، معنادار است. ضریب همبستگی بین فضای مجازی و ارتباط باهمسالان از سوی دانش ­آموزان، در محاسبه همبستگی پیرسون (294/0=r و 000/0=Sig) معنادار است که این خود نشان­دهنده همبستگی مثبت و مستقیم بین دو متغیر موردبررسی است.</p>http://jiu.ir/en/Article/Download/50736مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناورینشریه صنعت و دانشگاه2717-044618672025921An Analysis of Academic Entepreneurship in The Age of Digitalization Using The Meta-Synthesis Method تحلیلی بر کارآفرینی دانشگاهی در عصر دیجیتالی شدن با استفاده از روش فراترکیب 7594faمحسنمحمدی خیارهدانشیار اقتصاد، گروه علوم اداری و اقتصادی، دانشگاه گنبدکاووس، گنبدکاووس، ایرانhttps://orcid.org/0000-0003-3977-0929امینهزیوریدانش آموخته دکتری، دانشکده کارآفرینی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانhttps://orcid.org/0009-0009-5469-35042025616<p style="text-align: left;">This paper aims to provide a deep, multi-dimensional analysis of the "digital academic entrepreneurship" phenomenon within Iran's unique economic and institutional context. While global literature is rapidly exploring the intersection of digital transformation and academic entrepreneurship, a coherent understanding of the dimensions, drivers, barriers, and consequences of this phenomenon in a developing and sanctioned economy like Iran is notably absent. Adopting a qualitative, interpretive approach, this research utilizes the seven-step meta-synthesis methodology of Sandelowski and Barroso (2007) to systematically analyze and synthesize findings from prior studies. Through a comprehensive search of national and international databases and a rigorous screening process, a final selection of 32 relevant articles was chosen as the data for this study. The synthesized findings are categorized into three main themes derived from the Technology-Organization-Environment (TOE) theoretical framework: 1) Technological factors, including the dual role of digital platforms and the imperative for artificial intelligence fluency; 2) Organizational factors, focusing on the challenges of institutional adaptation in universities, the emergence of novel support structures, and the necessity of digital leadership; and 3) Environmental factors, which address the contradictory role of government policymaking, the profound impact of economic sanctions, and the emerging entrepreneurial culture among students. The results indicate that the success of digital academic entrepreneurship in Iran is not merely a technological issue but the product of a complex interplay between technological readiness, dynamic capabilities and structural transformation within universities, and an enabling environmental ecosystem. By presenting an integrated conceptual framework, this paper offers specific policy implications for academic leaders and national policymakers to strengthen the digital entrepreneurship ecosystem in the country</p><p style="text-align: justify;">هدف این مقاله، ارائه تحلیلی عمیق و چندبعدی از پدیده "کارآفرینی دانشگاهی دیجیتال" در بستر اقتصادی و نهادی ایران است. در حالی که ادبیات جهانی به سرعت در حال بررسی تلاقی بین تحول دیجیتال و کارآفرینی دانشگاهی است، درک یکپارچه‌ای از ابعاد، پیشران‌ها، موانع و پیامدهای این پدیده در یک اقتصاد در حال توسعه و تحت تحریم مانند ایران وجود ندارد. این پژوهش با اتخاذ یک رویکرد کیفی، از روش‌شناسی فراترکیب هفت مرحله‌ای سندلوسکی و باروسو (2007) برای تحلیل و ترکیب نظام‌مند یافته‌های مطالعات پیشین بهره می‌برد. با جستجوی جامع در پایگاه‌های داده ملی و بین‌المللی و غربالگری مطالعات بر اساس معیارهای دقیق، مجموعه‌ای از مقالات مرتبط به عنوان داده‌های این پژوهش انتخاب شدند. یافته‌های حاصل از این فراترکیب در سه مضمون اصلی، برگرفته از چارچوب نظری "فناوری-سازمان-محیط" (TOE)، دسته‌بندی شدند:<br /> ۱) عوامل فناورانه، شامل نقش دوسویه پلتفرم‌های دیجیتال و ضرورت سواد هوش مصنوعی؛ ۲) عوامل سازمانی، ناظر بر چالش‌های انطباق نهادی دانشگاه‌ها، ظهور ساختارهای حمایتی نوین و بایستگی رهبری دیجیتال؛ و ۳) عوامل محیطی، که به نقش متناقض سیاست‌گذاری دولتی، تأثیر تحریم‌های اقتصادی و فرهنگ کارآفرینانه نوظهور در میان دانشجویان می‌پردازد. نتایج نشان می‌دهد که موفقیت کارآفرینی دانشگاهی دیجیتال در ایران، نه یک مسئله صرفاً فناورانه، بلکه محصول تعامل پیچیده‌ای میان آمادگی فناورانه، ظرفیت‌های پویا و تحول ساختاری در دانشگاه‌ها، و یک اکوسیستم محیطی توانمندساز است. این مقاله با ارائه یک چارچوب مفهومی یکپارچه، دلالت‌های سیاستی مشخصی را برای رهبران دانشگاهی و سیاست‌گذاران ملی به‌منظور تقویت اکوسیستم کارآفرینی دیجیتال در کشور ارائه می‌دهد.</p>http://jiu.ir/en/Article/Download/50647مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناورینشریه صنعت و دانشگاه2717-044618672025921University Technology Transfer Offices in Iran: Institutional Structures and Manifestations within the National Innovation System – A Case Study of Persian Gulf Universityدفاتر انتقال فناوری دانشگاهی در ایران؛ بررسی ساختار و تجلیات نهادی در نظام ملی نوآوری: مطالعه موردی دانشگاه خلیج فارس95128fa حمیدحیدریاستادیار گروه مطالعات علم و فناوری، مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی؛ تهران، ایران.https://orcid.org/0000-0003-3064-8823فاطمهاسکندریدانشجوی دکتری سیاستگذاری علم و فناوری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانhttps://orcid.org/0000-0000-0000-0000 سید رضامیرزایی دورکی دانشجوی دکتری مطالعات نوآوری و توسعه فناوریهای راهبردی، مؤسسه تحقیقات سیاست علمی کشور، تهران، ایران00090004929972542025719<p style="text-align: left;">University Technology Transfer Offices (TTOs) have emerged as pivotal institutional intermediaries in national innovation systems, facilitating dynamic linkages between academia and industry while supporting the commercialization of research outputs. This study examines the organizational structure and institutional manifestations of TTOs in Iran, with a focus on the case of Persian Gulf University. Using a conceptual framework that categorizes TTO functions into core, developmental, supportive, and networking dimensions, the study employed a qualitative design, drawing on document analysis, official reports, and semi-structured interviews with key stakeholders. Comparative analysis was conducted with international experiences, particularly the Italian NetVal network. Findings reveal that while the TTO at Persian Gulf University has made progress in training, patent registration, and industry outreach, it faces structural challenges in governance, professional human resources, financial sustainability, and networking capacity. The Italian case underscores the necessity of coherent national policies, specialized intermediary institutions, transparent standards, and continuous structural and legal support to ensure the effectiveness of TTOs. The study concludes with policy recommendations to strengthen governance infrastructures, develop legal and financial instruments, and enhance the networking role of TTOs within Iran’s innovation ecosystem</p><p style="text-align: justify;">دفاتر انتقال فناوری دانشگاهی (TTOs)، به عنوان واسطه‌های نهادی حیاتی در معماری نظام ملی نوآوری، نقش محوری در پیوند پویا میان دانشگاه و صنعت و تسهیل تجاری‌سازی دانش ایفا می‌کنند. این مقاله با هدف تبیین ساختار و تحلیل تجلیات نهادی دفاتر انتقال فناوری در بستر جامعه‌شناختی ایران و با تمرکز ویژه بر مطالعه موردی دانشگاه خلیج فارس، به بررسی عملکردها، چالش‌ها و فرصت‌های این نهادهای نوپا می‌پردازد. چارچوب نظری پژوهش، ابعاد عملیاتی دفاتر را در چهار دسته محوری، توسعه‌ای، حمایتی و شبکه‌ای طبقه‌بندی می‌کند. این مطالعه کیفی، داده‌ها را با رویکرد تحلیل مضمون و از طریق گردآوری اسناد، گزارش‌های رسمی و بررسی تطبیقی تجربه‌های بین‌المللی (نمونه انجمن نت‌وال ایتالیا) به دست آورده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که دفتر انتقال فناوری دانشگاه خلیج فارس، گرچه در حوزه‌هایی نظیر آموزش تخصصی، ثبت اختراع و ایجاد ارتباط با صنعت اقدامات قابل تقدیری داشته، اما در ابعاد کلیدی مانند ساختار حکمرانی، منابع انسانی متخصص، ظرفیت‌های شبکه‌سازی و بنیه‌های مالی با محدودیت‌های ساختاری جدی مواجه است. بررسی تطبیقی با تجربه ایتالیا تأکید می‌کند که پایداری و کارآمدی دفاتر انتقال فناوری دانشگاهی، مستقیماً به سیاست‌های ملی هم‌راستا، نهادهای میانجی تخصصی، استانداردهای اجرایی شفاف و حمایت‌های ساختاری و حقوقی مستمر وابسته است. در نهایت، این مقاله با ارائه پیشنهاداتی سیاستی نظیر تقویت زیرساخت‌های حکمرانی، توسعه ابزارهای حقوقی و مالی نوین، و ارتقای جایگاه شبکه‌ای دفاتر در زیست‌بوم نوآوری، به غنی‌سازی ادبیات نظری در حوزه جامعه‌شناسی نوآوری و ارائه توصیه‌های کاربردی برای سیاست‌گذاران آموزش عالی و نوآوری کشور کمک شایانی می‌کند</p>http://jiu.ir/en/Article/Download/50891مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناورینشریه صنعت و دانشگاه2717-044618672025921The Ratio of Social Convergence and Development: A Case Study of Hormozgan Provinceنسبت همگرایی اجتماعی و توسعه: مورد مطالعه استان هرمزگان129150faپرویز سالاری سردریدانشجوی دکتری رشته جامعه شناسی گرایش سیاسی دانشگاه آزاد واحد علوم تحقیقات، تهران، ایرانhttps://orcid.org/0000-0000-0000-0000 اباذراشتری مهرجردیاستاديار گروه مطالعات اجتماعی علم و فناوری موسسه مطالعات فرهنگي و اجتماعی. تهران، ایران0000000231277008اکبر اشرفیاستادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه آزاداسلامی، واحد تهران مرکز ، تهران، ایران2025516<p>Today, the issue of modernity and the weakening of the symbolic unity created by monarchies, religion, a sense of belonging to the country, and other factors have caused social integration to become a social and cultural issue at both the micro and macro levels, and ultimately a factor that drives and inhibits development. This article attempts to provide a general overview of this field by presenting quantitative evidence and integrating research findings. Accordingly, our most important goal in this article is to qualitatively examine the relationship between social cohesion and development in Hormozgan province.</p>
<p>In this article, using thematic analysis, we want to show how by reducing existing divergences and strengthening social cohesion, it will be possible to overcome the status quo and achieve development. Accordingly, our most important findings in two sections are the components and importance of social cohesion in development. Including 9 items: relying on common points and avoiding marginalization - recognizing all ethnicities and religions and fair distribution of services and facilities - forward-looking and the level of honesty and urban culture - the desire to maintain peace in individual and social life - solidarity and social capital - continuing respect for religions from ancient times - coexistence and convergence of ethnicities and religions - public trust - warm-hearted people of the province) And analysis of developmental factors and trust-building in social integration (including 10 cases of not being isolated from political and cultural relations - having ethnic groups share in government services - distributing facilities without considering tasteful behavior - distributing positions based on merit and competence - resolving the socio-economic gap between natives and non-natives - Development of infrastructure and livelihood facilities - attention to health justice - medical services in the region - balanced development based on collective interests - solving multilateral deprivations - creating trust between the people and the government and resolving pessimism) are presented</p><p style="text-align: justify;">امروزه، مساله مدرنیته و سست شدن وحدت نمادین که نظام های پادشاهی، مذهب، احساس تعلق به کشور و دیگر عوامل ایجاد می کرد، باعث گردیده تا همگرایی اجتماعی به یک مساله اجتماعی، فرهنگی هم در سطح خرد و هم در سطح کلان و نهایتا عامل پیش برنده و بازدارنده توسعه بدل گردد. در اين مقاله سعي بر آن دارد که با ارائه شواهد كمي و تلفيق يافته‌هاي پژوهشي چشم‌انداز کلي این حوزه برساخت کند. بر همین اساس مهمترین هدف ما در این مقاله بررسی کیفی نسبت میان همگرایی اجتماعی و توسعه در استان هرمزگان است.</p>
<p style="text-align: justify;">در این مقاله با روش تحلیل مضمون می‌خواهیم نشان دهیم که چگونه با کاهش واگرایی های موجود و تقویت همگرایی اجتماعی امکان فراروی از وضع موجود و دستیابی به توسعه فراهم خواهد آمد. بر همین اساس مهمترین یافته های ما در دو بخش مولفه ها و اهمیت همگرایی اجتماعی در توسعه (شامل 9 مورد تکیه بر نقاط مشترک و پرهیز از حاشیه‌ها- به رسمیت شناختن تمام اقوام و مذاهب و توزیع عادلانه خدمات و امکانات- آینده‌نگری و میزان صداقت و فرهنگ شهری- تمایل به حفظ آرامش در زندگی فردی و اجتماعی- همبستگی و سرمایه اجتماعی-تداوم احترام به مذاهب از قدیم- همزیستی و همگرایی اقوام و مذاهب- اعتماد عمومی- مردم خونگرم استان) و تحلیل عوامل توسعه ای و اعتماد سازی در همگرایی اجتماعی(شامل 10 مورد عدم دور افتادگی از مناسبات سیاسی و فرهنگی-داشتن سهم اقوام در خدمات دولتی-توزیع امکانات بدون در نظر گرفتن رفتار سلیقه‌ای -توزیع سمت بر حسب لیاقت و شایستگی- حل شکاف اجتماعی اقتصادی میان بومیان و غیربومیان-توسعه زیرساخت‌ها و امکانات معیشتی -توجه بر عدالت بهداشتی-خدمات درمانی در منطقه-توسعه متوازن بر اساس منافع جمعی-حل محرومیت‌های چندجانبه-ایجاد اعتماد میان مردم و دولت و حل بدبینی‌ها) ارایه شده است</p>http://jiu.ir/en/Article/Download/51479